Nieuwsbrief

Brief J. Teterissa - Malang
VERZOEK (Johan Teterissa)
Aan PAK-FKMCPR en aan alle Molukkers in Nederland

Dank aan de Heer voor Zijn liefde, genade en zegeningen die hij aan het Molukse volk in ballingschap en aan ons allen hier schenkt.
Aan u allen die we liefhebben in onze Heer.  We dienen te weten dat sinds 25 april 2010 tot op heden het leven van de Molukse gemeenschap in het vaderland in verschillende sectoren heel erg slecht is en tot gevolg heeft dat de toekomst van de volgende generaties kapot dreigen te gaan. Met name het beleid van de overheid om Maluku te monopoliseren middels haar transmigratiebeleid. De vernietiging van de rijkdommen van de bossen, het leegroven van de zeeen ter wille van de belangen van de heersers. Maaar het meest ernstige is de menselijke tragedie die bekend staat als het conflict op grond van ras, godsdienst en tussen diverse bevolkingsgroepen veroorzaakt door onverantwoordelijke personen waardoor Molukkers onderling elkaar afmaken en ons grondgebied wordt bezet door mensen van buiten. Dit vindt al gedurende 4 jaar ongestoord plaats. Vervolgens krijgt de RMS de schuld als de veroorzaker van het geweld. Tijdens het ondertekenen van de Malino 2 overeenkomst werd de RMS bestempeld als zijnde een Christelijke beweging. Men is zich er niet van bewust dat eigen politieke leiders uit Maluku mede het overeenkomst van Malino hadden ondertekend. 
Bovenstaande ontwikkelingen waren reden dat de gehele Molukse bevolking inclusief mijn persoon hier geen genoegen mee namen en op 29 juni 2007 tijdens de nationale gezinsdag wij met 28 personen een traditionele krijgsdans opvoerden in aanwezigheid van de president en alle genodigden. Daarbij hebben we de Molukse vlag ontvouwd om van de president te vragen onze onafhankelijkheid terug te eisen.
Vervolgens werden we opgepakt en zwaar gemarteld. Ondanks dit alles hielden we vast aan onze principes. Vervolgens kregen we strenge straffen varierend van 4 jaar tot 20 jaar en werden we verspreid over gevangenissen op Ambon en Java. We moesten onze gezinnen achterlaten die niet beschikten over enige vorm van levensonderhoud.en daardoor moesten onze kinderen hun opleidingen staken. We hebben allemaal nog last van de gevolgen van de martelingen.
Ondanks alles zijn we danbaar dat we op 10 maart jl. financiele steun hadden mogen ontvangen van PAK-FKMCPR. De situatie in de gevangenissen op Java zijn veel moeilijker dan de situatie
op Ambon. Hier op Java kunnen we niet terugvallen op familieleden indien we ziek worden.

Daarom vragen we om uw steun voor ons en onze familieleden. We danken u allen voor al uw bijdragen en steun die we hebben mogen ontvangen.

Moge de heer u allen zegenen. Mena Muria. 
Malang 21 mei 2010 J.Teterissa
 
Malang